Waarom leren typen?
Typen kan rust geven bij digitaal schoolwerk
Voor leerlingen met dyslexie kan typen een praktische ondersteuning zijn. Een getypte tekst is vaak beter leesbaar dan handgeschreven tekst. Ook is het eenvoudiger om woorden, zinnen en alinea’s later te verbeteren.
Wanneer een leerling blind of bijna blind leert typen, hoeft hij of zij minder te zoeken naar letters op het toetsenbord. Daardoor blijft er meer aandacht over voor de inhoud van de opdracht, de zinsbouw en het controleren van de tekst.
Typen is geen oplossing voor dyslexie, maar kan wel helpen om rustiger en overzichtelijker met taalopdrachten te werken.
Minder aandacht naar het toetsenbord
Veel leerlingen kijken tijdens het typen voortdurend naar het toetsenbord. Dat kost tijd en concentratie. Door de juiste vingerzetting te leren, wordt typen steeds meer een automatische handeling.
Voor een leerling met dyslexie kan dat belangrijk zijn. Niet omdat de spelling vanzelf goed wordt, maar omdat het werkproces rustiger wordt. De leerling hoeft minder tegelijk te doen.
Rustiger werken
Minder zoeken naar toetsen geeft meer aandacht voor de tekst.
Tekst verbeteren
Digitale teksten kunnen makkelijk worden aangepast en gecontroleerd.
Meer zelfstandigheid
Leerlingen kunnen vaker zelf hun werk maken, bewaren en verbeteren.
Belangrijk: rustig opbouwen
Bij dyslexie is het belangrijk dat typen rustig wordt opgebouwd. Te veel druk op snelheid kan averechts werken. Nauwkeurigheid, vertrouwen en regelmaat zijn belangrijker dan zo snel mogelijk typen.
Een leerling die stap voor stap vooruitgaat, krijgt vaak meer vertrouwen in digitaal werken. Dat is minstens zo waardevol als de typesnelheid zelf.